Czar włoskich win

Pytanie o to, który kraj jest producentem najlepszych win według większości z nas przynieść może tylko jedną odpowiedź – chodzi oczywiście o słoneczną Italię. O tym przeczytasz również na tommark.pl Nie jest to jednak wyłącznie subiektywna opinia, bowiem potwierdzają ją także statystyki – mówiące o tym, że to właśnie Włochy są jednym z krajów, w których wytwarza się największe, bo aż piętnaście procent światowych zasobów, ilości tego trunku – oraz wiedza botaników, którzy są zgodni co do tego, że zbocza włoskich winnic stwarzają idealne warunki do rozwoju winorośli.

warunki upraw w konteście włoskiego klimatu

Włoscy winiarze w istocie nie mogą narzekać na brak dogodnych warunków do prowadzenia swoich upraw – Italia przez większość roku jest świetnie nasłoneczniona, a jakość rosnących na niej gron zwiększają jeszcze wyjątkowo żyzne, wulkaniczne gleby. Wśród pochodzących z Włoch odmian, które zdobyły na świecie największą popularność, w pierwszej kolejności wymienić należy na pewno chianti, marsalę oraz bardolino – wszystkie z nich są w dużych ilościach pijane nie tylko w swojej ojczyźnie, ale również poza jej granicami. We włoskich winnicach powszechnie uprawia się, oprócz czterystu rdzennych odmian, także gatunki obce, z których najwięcej jest szczepów pochodzących z sąsiedniej Francji – na czele ze słynnym chardonnay, który w niektórych regionach w ostatnich latach dwudziestego wieku podwoił swoją popularność.

                                                                                                                           

Na uwagę zasługuje niewątpliwie także fakt, że regulacją uprawianych we Włoszech odmian zajmuje się samo Ministerstwo Rolnictwa i Leśnictwa, które w swoim rejestrze posiada trzy i pół setki poszczególnych szczepów. Nie oznacza to jednak, że winiarze z tego kraju skupiają się tylko na nich – poza odmianami znajdującymi się na ministerialnej liście w ich winnicach znaleźć można aż pięćset innych szczepów. 

 

Urzędowe regulacje rynku winiarskiego nie kończą się zresztą na tym – włoskie władze już w latach sześćdziesiątych wprowadziły bowiem system klasyfikacji poszczególnych gatunków. Oznaczenia te – czyli kolejno DOCG, DOC, IGT oraz VdT – pomagają konsumentom w wyborze najbardziej odpowiadającego im gatunku.